Rozdział Piąty

Obudziłam się i od razu umyłam.
Zapowiada się ciężki dzień...
W portfelu zostało tylko dziesięć dolarów.
Starczy na chleb i może jakiś ser, albo szynkę.
Przeczesałam włosy i usiadłam na kanapie.
'Może jednak ruszysz dupę do sklepu, żeby nie umrzeć z głodu?'
Może tak, może nie... Nie wiem.
'Czyli wolisz się pofatygować o śmierć głodową?'
Racja, nie jadłam nic dzisiaj...
Może jednak wybiorę się do sklepu?
Chyba tak.
Założyłam sweter i wyszłam na dwór.
Było dość zimno, a raczej bardzo zimno.
Czułam, że temperatura mojego ciała, spadała z każdym, kolejnym, postawionym krokiem.
Podziurawione dżinsy i letni sweter, nie dawały sobie rady z ogrzaniem mnie.
Nos zamarzł mi po pięciu minutach i zaczął wiać silny wiatr.
Zatrzymałam się w połowie drogi, próbując złapać jakiegoś stopa.
Obok mnie zatrzymał się bordowy Mustang z chromowanymi felgami.
-Chcesz tu zamarznąć? -szyba od strony kierowcy uchyliła się, a w niej ukazał się nikt inny, jak ten nachalny dupek!
-Może tak, może nie -wzruszyłam ramionami.
Chyba na serio zaraz tu zamarznę.
-Proszę cię -zaśmiał się nieszczerze.
Nie lubię go. Ma złe intencje. Czuję to.
-Głupie pytanie, głupia odpowiedź -wysyczałam.
Chłopak wziął jeden głęboki oddech.
Drzwi od strony pasażera otworzyły się, a on jednym ruchem ręki zaprosił mnie do środka.
-Podwiozę cię gdzie zechcesz -uśmiechnął się.
Weszłam do środka, mimo uczucią strachu.
Nie, nie bałam się go. Ale też nie byłam na tyle głupia, żeby mu zaufać.
Drzwi momentalnie się zamknęły.
-To jedziemy -powiedział odpalając auto.
Uważnie obserwowałam każdy jego ruch.
Nie ufam mu.
-Co się tak gapisz, jak sroka w kość? -odsłonił rząd białych zębów.
Zmarszczyłam na chwilę nos.
-Bo mogę -pomyślałam.
Zauważyłam, że jedziemy nie znaną mi drogą.
-Gdzie jedziemy? -spytałam z ciekawości.
Od początku wiedziałam, że nie zawiezie mnie do domu.
Ale chciałam się dowiedzieć dokąd mnie tym razem, będzie chciał zabrać.
-Na śniadanio-obiad. -zaparkował pod najdroższą restauracją w mieście.
Wysiadłam trzaskając drzwiami.
Weszliśmy do środka.
Wszędzie pachniało suszonymi cytrynami i pomarańczami.
Wnętrze było ustrojone w stylu świątecznym.
Na środku stała ogromna choinka.
Kolorowe lampki, małe cyprysy, bombki i wszelkiego rodzaju ozdoby.
W tle leciała melodia "Jingle Bells" zagrana na fortepianie.
Chłopak położył rękę u dołu moich pleców, pchając mnie lekko do przodu.
Szliśmy tak przez pół sali.
Nasz stolik znajdował się przy samym oknie z widokiem na ogród.
To miejsce miało w sobie szczyptę świątecznej magii, przypominało mi Gwiazdkę z dzieciństwa.
Kelner w garnituże "na pingwina" podszedł do nas z kartami dań.
-Witam Panie Malik -siknął głową w stronę chłopaka, podając mu menu.
"Malik" hmm...
Ciekawe, jak ma na imię.
-Co polecasz? -spytałam kelnera.
-Pozwoli pani, że zabiorę panią w krainę smaków, gdzie rzeki pachną świeżą pomarańczą, a droga wprost do eksplozii smaków usiana jest świeżymi liśćmi sałaty i stekami z jagnięciny -nieźle wykół całą formułkę.
-Nie biorę narkotyków... Scot. Poproszę sałatkę z kurczakiem -odparłam zamykając kartę dań.
Zobaczyłam chichoczącego, na przeciw mnie Malika.
Powstrzymywał się od głośnego śmiechu.
Wyglądał zabawnie.

-------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------

Od razu przepraszam za długą nieobecność.

Nie miałam za bardzo czasu i dopiero dzisiaj skończyłam pisać rozdział.

Bardzo, bardzo was przepraszam!!!!

Mam nadzieję, że rozdział nie jest aż taki zły.

Miłego czytania :)